Μιχαήλ Β. Μήττας

Introduction

Αναγνώριση εργασιακής σχέσης ως εξαρτημένης εργασίας στο Δημόσιο

Αναγνώριση εργασιακής σχέσης ως εξαρτημένης εργασίας στο Δημόσιο

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης αναγνώρισε την εργασιακή σχέση εργαζόμενου με αλλεπάλληλες συμβάσεις έργου σε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (πανεπιστήμιο), ως σχέση εξαρτημένης εργασίας.

Ο εργαζόμενος και εντολέας μας, εργαζόταν επί σειρά ετών σε πανεπιστημιακό ίδρυμα με αλλεπάλληλες συμβάσεις έργου. Κατά συνέπεια δεν του καταβάλλονταν δώρα, άδειες, επιδόματα και λοιπές παροχές του εργατικού δικαίου για το σύνολο του διαστήματος της απασχόλησής του εκεί. Κατόπιν αγωγής που ασκήσαμε κατά του εργοδότη του (ΝΠΔΔ), το Δικαστήριο αναγνώρισε την πραγματική φύση της εργασιακής τους σχέσης, ως σχέσης εξαρτημένης εργασίας.

Το Δικαστήριο στηριζόμενο στις βασικές αρχές του εργατικού δικαίου, σύμφωνα με τις οποίες η εργασιακή σχέση ερμηνεύεται ελεύθερα από την Δικαστή, ασχέτως του πως περιγράφηκε από τα μέρη, και εκτιμώντας ότι πραγματικός σκοπός του ΝΠΔΔ ήταν η διαρκής απασχόληση του εντολέα μας και η παροχή της εργασίας του προς το ΝΠΔΔ, έκανε δεκτούς τους σχετικούς ισχυρισμούς μας.

Το Δικαστήριο δεν μετέτρεψε την εργασιακή σχέση σε αορίστου χρόνου δεδομένης της σχετικής απαγόρευσης που τίθεται από το Σύνταγμα και τη νομοθεσία. Ωστόσο, αναγνωρίζοντας την πραγματική φύση των συμβάσεων ως εξαρτημένης εργασίας, έστω και ορισμένου χρόνου η κάθε μία, καταδίκασε το εναγόμενο ΝΠΔΔ στην καταβολή των αιτούμενων οφειλόμενων δώρων, επιδομάτων, αποζημιώσεων και μισθών.